मितेश आर्याच्या सहवासात सुखावत होता.दोन वर्षांनी पुन्हा एकदा प्रेमाचा रादर एका मुलीचा इतका जवळचा सहवास त्याला लाभला होता जुई नंतर कोणत्याच मुली शी त्याने कसलाच संबध ठेवला नव्हता. पण आर्या अपवाद ठरली होती.ती नुसता उत्साहाचा झराच होती जणू.गोड बडबडी ,प्रत्येक…
दोघांनी मस्तानी ची ऑर्डर दिली.संध्याकाळी भेटू म्हणत मितेश हॉटेल कडे निघाला.रूमवर आल्यावर परत त्याला आर्याचा विचार अस्वस्थ करू लागला.आपण तिला आवाज देवून थांबवायला हवे होते असे त्याला वाटू लागले. बट इट्स टू लेट. संध्याकाळी ठरल्या प्रमाणे मितेश मेहता ना…
हम्म सुंदर तर ती आहेच पण एका भेटीत का प्रेम होत. काही ही तुझ निक्या. पहिली नजर पहिला प्यार अस तुम्ही रायटरच म्हणता ना? बघू असेल पुन्हा नशिबात भेट तर,होप सो.मितेश हसत म्हणाला. मग दोघांनी जेवण केले आणि निखिल घरी…
#Story katta #कथा लेखन पुन्हा भेटशी नव्याने… (भाग ३) ~अलका शिंदे प्रियाचे डोळे पाण्याने भरले होते. समीरला तिच्या डोळ्यात एक वेगळीच वेदना दिसत होती. तो तिला समजावण्याचा प्रयत्न करत होता, पण ती शांतपणे त्याला टाळण्याचा प्रयत्न करत होती.…
#माझ्यातली मी #अलक लेखन टास्क दिलेले शब्द — ट्रेन, स्टेशन ,रुमाल, नजर, पाऊस. वर्दीचा अभिमान मनी.आनंद ओसंडून वाही. आज स्वप्न पूर्ती झाली. दोघींही खुश. ट्रेनची वाट पाही. पाऊस रिमझिम पडतोय मनी स्वप्न रंगतंय, स्वागताला घर सजतंय.स्टेशनवर ट्रेन आली चढताना पाय…
#Story Katta #दीर्घकथा पुन्हा भेटशी नव्याने… भाग दोन ~अलका शिंदे प्रिया समीरला टाळून निघून गेली. समीर जागेवरच उभा होता. त्याच्या डोक्यात विचारांचं वादळ उठलं होतं. “ती अशी का वागली? ती मला ओळखते की नाही?” त्याला काहीच कळत नव्हतं. थोड्या वेळाने…
शीर्षक : “तो अनोळखी प्रवासी” पहिला भाग – ✍️ संध्याकाळची वेळ होती. शहराच्या गजबजाटात दिवसाचा गोंधळ अजूनही पूर्ण संपला नव्हता. बसस्थानकावर लोकांची वर्दळ होती. थकलेले चेहरे, हातातल्या पिशव्या, लवकरात लवकर घरी पोहोचायची घाई – या सगळ्यात ती बसच्या थांब्यावर उभी…
तिच्या आत्म सन्मानासाठी “आई, बघ ना मी काकू कडे गुळ तूप मागितलं तर मला नाही दिल. राजूला दिलं फक्त.” मी मागितलं तर म्हणाली “तुला काय गरज तुपाची?” माधवीच्या लक्षात येत होते रेखा तिची मोठी जाऊ नेहमीच तिच्या मुलीशी दुजाभाव करते..…
#स्टोरीकट्टा #कथा लेखन ~अलका शिंदे पुन्हा भेटशी नव्याने… २५ वर्षांनंतर… (भाग १) “हॅलो… प्रिया बोलतेय?” प्रियाने फोन घेतला आणि पलीकडून ऐकू आलेल्या आवाजाने ती क्षणभर विचारत पडली. हा आवाज खूप ओळखीचा होता. ”हो… कोण?” “मी श्वेता बोलतेय… लक्षात आहे का?”…
#माझ्यातलीमी #वीकेंडटास्क (६/९/२५) #समानब्लॉगटास्क #कथालेखन #रमाई_नंदनवन सूचना: साइट वर ही कथा पोस्ट करण्यात आली आहे. खालील लिंक वर जाऊन वाचा आणि लाइक कमेंट नक्की करा. रमाई – नंदनवन ***** रमाई नंदनवन ***** 🌹🌱🌷🌷🌱🌱🌷🌷🌱🌹 💚 भाग १ .. 💚 ————————– आनंदावर…