🙏तिचा विठोबा त्याची माऊली🙏 लेक बाळंतपणाला आलेली, आणि म्हातारीने दरवर्षी प्रमाणे पाटलामागे लकडा लावला होता एकडाव दोन कोस माह्या बराबर वारीला चल. शेवंते म्हातारी एकटीच तर गेली न्हव वारीला?पाटील बायकोला विचारते झाले. आत्याबाई रात्री पासून बोलत होत्या . तान्हं लेकरू…
बघ स्मरले तुला….🌹 या रम्य सांजवेळी बघुनी तारकांना जणू काही मिळाला स्मृतींना उजाळा बघ स्मरले तुला…. ऊनाड वाऱ्यापरी मन भिरभिरते जेव्हा आवरुनी मग स्वतःला बघ स्मरले तुला…. जणू माझाच तू का हे नित्य मनी वाटे पापणीत साठवूनी मग बघ स्मरले…
#माझ्यातलीमी #शतशब्दकथा (२३.६.२५) एका छोट्याशा खेड्यातून पहिल्यांदाच वारीला आले होते तात्या आणि त्याचे कुटुंब. मुलं, नातवंड सारे मिळून १२ जण. कोणशीही ओळख नाही..! आज माळावर मुक्काम. तुफान पाऊस, वारा..! कशीबशी राहुटी ठोकून आडोसा केला ! पण खायला काय? इतक्यात एक…
चित्रावरून शतशब्दकथा (२३/६/२५) आनंदी जोडपे… विठोबा आणि रखमा यांच्या लग्नाला चाळीस वर्षे झाली तेव्हा पासून ते दोघेही न चुकता वारी बरोबर पंढरीला पायी जायचे. दोघेही विठुमाऊलीचे भक्त. वारीत हि जोडी खूप आनंद व उत्साह आणायची. आपल्या बरोबरच्यांना मदत करायची. मुक्कामाच्या…
इतकी वर्ष वारी केली पण यावर्षी पांडुरंगा पर्यंत कसे पोहचायचे सदाशिव विचार करत होता, ‘तब्बेत बरी न्हाय, कुठं जायचं न्हाय’. मुलाने बजावलं होतं पण सदाचे डोळे वारीच्या वाटेकडे लागलेले , सदा उठला डॉक्टरांकडे गेला म्हणाला ‘ डाक्टर काय बी करा…
यावर्षी विठोबाच्या दर्शनाला जायचं हा ठाम विचार भागाबाई आणि सिताराम केला होता. त्यासाठी तुळशी वृंदावनात छान तुळस उजवले होते सितारामला मुलं वारीला जाऊ नकोस म्हणून सांगत होते. कारण सितारामला मागच्या वर्षी संधिवाताचे दुखणे सुरू झाले होते डॉक्टर आणि जास्त चालायचे…
चित्रावरून शतशब्दकथा (२३/६/२५) आनंदी जोडपे… विठोबा आणि रखमा यांच्या लग्नाला चाळीस वर्षे झाली तेव्हा पासून ते दोघेही न चुकता वारी बरोबर पंढरीला पायी जायचे. दोघेही विठुमाऊलीचे भक्त. वारीत हि जोडी खूप आनंद व उत्साह आणायची. आपल्या बरोबरच्यांना मदत करायची. मुक्कामाच्या…
चित्रावरून शतशब्दकथा (२३/६/२५) आनंदी जोडपे… विठोबा आणि रखमा यांच्या लग्नाला चाळीस वर्षे झाली तेव्हा पासून ते दोघेही न चुकता वारी बरोबर पंढरीला पायी जायचे. दोघेही विठुमाऊलीचे भक्त. वारीत हि जोडी खूप आनंद व उत्साह आणायची. आपल्या बरोबरच्यांना मदत करायची. मुक्कामाच्या…
कथा शीर्षक :- ” वारी अंतरीची!”. वारीला निघालेले ते वृद्ध जोडपं… डोक्यावर तुळशी वृंदावन, हातामध्ये टाळ, गळ्यात तुळशीची माळ, कपाळावर गंध. विठ्ठल नामाचा गजर, पावलांनाही लय सापडली. नाचता, नाचता ती थबकली. श्वास अडकलेला. रुग्णालयात दाखल. मनातच म्हणाली,” विठू, यंदा राहूनच…
वारीत हजारो माणसं होती. प्रत्येकाच्या हातात टाळ, डोक्यावर पालखीचा ओझा, ओठांवर अभंग. पण त्या दोघांकडे काहीच नव्हतं , ना टाळ, ना मृदंग, ना ओळखीचं कुणी. ती होती तरुण वारकरीण, दुसरा नवखा तरुण. दोघंही आपापल्या दुःखात हरवलेले. पण त्या गर्दीत त्यांच्या…