संगीता देवकर

ट्रेन, स्टेशन, रूमाल, नजर, पाऊस हे शब्द वापरून अलक (१०/९/२५) ……. देवमाणूस …….. जोरदार पाऊस पडत होता, रूळावर पाणी साचले होते. सर्व ट्रेनस् होत्या तिथेच थांबल्या होत्या. तिची ट्रेन स्टेशन पासून खूप लांब थांबली होती. तिने नजरेने साचलेल्या पाण्याचा अंदाज…

शीर्षक : “तो अनोळखी प्रवासी” पहिला भाग – ✍️ संध्याकाळची वेळ होती. शहराच्या गजबजाटात दिवसाचा गोंधळ अजूनही पूर्ण संपला नव्हता. बसस्थानकावर लोकांची वर्दळ होती. थकलेले चेहरे, हातातल्या पिशव्या, लवकरात लवकर घरी पोहोचायची घाई – या सगळ्यात ती बसच्या थांब्यावर उभी…

तिच्या आत्म सन्मानासाठी “आई, बघ ना मी काकू कडे गुळ तूप मागितलं तर मला नाही दिल. राजूला दिलं फक्त.” मी मागितलं तर म्हणाली “तुला काय गरज तुपाची?” माधवीच्या लक्षात येत होते रेखा तिची मोठी जाऊ नेहमीच तिच्या मुलीशी दुजाभाव करते..…

#स्टोरीकट्टा #कथा लेखन ~अलका शिंदे पुन्हा भेटशी नव्याने… ​२५ वर्षांनंतर… (भाग १) ​“हॅलो… प्रिया बोलतेय?” ​प्रियाने फोन घेतला आणि पलीकडून ऐकू आलेल्या आवाजाने ती क्षणभर विचारत पडली. हा आवाज खूप ओळखीचा होता. ​”हो… कोण?” ​“मी श्वेता बोलतेय… लक्षात आहे का?”…