हिरवाईच्या वाटेवर 🌿
गावाच्या टोकाला एक शांत रस्ता होता. दोन्ही बाजूंनी दाट झाडांच्या रांगा उभ्या होत्या. एखाद्या मंडपासारखं हिरवं छत्र, खाली मखमली गवत आणि मधोमध एक पायवाट. या रस्त्यावरची एक लाकडी बाकडी जणू काळ थांबवून ठेवणारी. कित्येकांना ती बाकडी थकवा घालवायला ओढून घेई.
आज त्या बाकावर अन्वी बसली होती. आयुष्याच्या धावपळीत मागच्या काही महिन्यांत ती स्वतःला हरवून बसली होती. घर, काम, नाती सगळं सांभाळताना तिने स्वतःला मात्र मागे टाकलं होतं. हृदयात साचलेला गोंधळ तिला आतून थकवत होता. म्हणूनच ती इथे आली होती या हिरवाईत स्वतःला पुन्हा शोधण्यासाठी.
समोर पसरलेल्या हिरव्या गवताने तिच्या मनाचा भार हलका करायला सुरुवात केली. वाऱ्याच्या झुळकीने झाडांची पानं डोलू लागली आणि त्यातून उमटणारी सळसळ तिच्या कानांत जणू एखादं सुरेल संगीत बनून आली. त्या हिरव्या रंगात तिच्या डोळ्यांना केवळ सौंदर्य नव्हे तर एक वेगळी ताकद दिसू लागली ताजेपणाची, जिवंतपणाची, आणि आशेची ताकद.
क्षणभर डोळे मिटून अन्वीने मनातल्या सगळ्या चिंता वाऱ्यावर सोडून दिल्या. तिला जाणवलं जीवन म्हणजे फक्त धावपळ नाही. कधी कधी थांबून श्वास घेणं, शांत बसणं, आणि आजूबाजूची हिरवाई डोळ्यांत साठवणं हेही तितकंच महत्त्वाचं आहे.
बाकावर बसून ती स्वतःशीच हसली. गालावर ओघळलेलं पाणी पुसलं, आणि हलक्या पावलांनी त्या पायवाटेवर पुढे निघाली. कारण आता तिला उमगलं होतं
हिरवा रंग हा फक्त निसर्गाचा रंग नाही, तो मनाला नवा सूर्योदय देणारा आशेचा रंग आहे. 🌱
हिरवाईशी हितगुज