#माझ्यातलीमी #लघुकथा

#माझ्यातलीमी
#लघु_कथा_लेखन (४/८/२५)

#शीर्षक_क्षमाचा_प्रवास_तडजोडी_आणि_स्वप्नांचा_शोध.

क्षमा एक साधी मुलगी होती, जी आपल्या आयुष्याला तत्त्वज्ञानाने जगण्याचा प्रयत्न करत होती. परंतु तत्त्वज्ञानाने जगणे सोपे नव्हते. व्यवहारिक जगात झटके आणि चटके खावे लागतात, हे तिला लवकरच समजले. तिच्या सावत्र आईने तिच्या स्वप्नांना नेहमीच दाबून ठेवले होते. क्षमा खूप दिवस व्रत-वैकल्ये करत होती, एक चांगला, निर्व्यसनी नवरा मिळावा म्हणून. तिच्या अपेक्षा फार मोठ्या नव्हत्या, फक्त साधे आयुष्य आणि थोडा सन्मान हवा होता. पण सावत्र आई तिला नेहमी सांगायची, “अशी व्रत-वैकल्ये करून चांगले नवरे मिळत असते, तर तू बघायला लागली नसतींस!”
हा तिरस्कार क्षमा ला कंटाळा आला. अखेर तिने ठरवले की, सावत्र आईच्या सल्ल्याने तिला लग्न करावे लागेल. तिच्या नात्यातला मुलगा माधव हा पर्याय होता. वयाने मोठा आणि परिस्थिती बेताची, तरी दोन वेळेचे जेवण मिळेल हे सुख होते. लग्न झाले, पण नव्या घरातही तिला स्वातंत्र्य नव्हते. सासू-सासरे तिला वंश चालवण्याचा दबाव देत. रात्रीच्या शय्येवर तिला मशीन सारखे वागवले जाई, आणि जेव्हा ती गरोदर राहत नव्हती, तेव्हा सासर कडील लोक भुणभुण करू लागले. हे सर्व सहन करणे तिला कठीण झाले.
माहेरी तिने व्रत-वैकल्ये केली होती, पण शेवटी तिला हे ध्यान गळ्यात पडले. तिने नवऱ्याला डॉक्टरांचा सल्ला घेण्याची विनंती केली, पण तो मान्य करत नव्हता. शेवटी तिने ठरवले की, जर नवरा सहकार्य करत नसेल, तर ती स्वतः IVF उपचारांनी वंशाचा दिवा मिळवेल. यामुळे घराला सुख मिळेल आणि नवऱ्याचा दोष उघड होणार नाही. तिला वाटले, “मी माझ्या आनंदासाठी जगायला हवे.”
लग्नानंतरच्या काळात तिला स्वतःच्या भावना दाबा व्या लागल्या. सावत्र आईच्या बोलण्याने तिचा आत्मविश्वास हळूहळू कमी झाला. नव्या घरात सासर कडील अपेक्षा तिला गुदमरून टाकत होत्या. तरीही तिने हिम्मत सोडली नाही. तिच्या मनात एक विचार होता की, तिला स्वतःसाठी काहीतरी करावे लागेल. IVF चा विचार करताना तिला भीती वाटत होती, पण ती स्वतःच्या निर्णयावर ठाम होती.
शेवटी, तिने नवऱ्याशी खुल्या मनाने चर्चा केली. तो सुरुवातीला नकार देत होता, पण तिच्या आग्रहामुळे तो तयार झाला. डॉक्टरांनी तपासणी केली आणि असे समजले की दोघांपैकी एकाची समस्या होती. उपचार सुरू झाले. काही महिन्यांनंतर तिला आनंदाची बातमी मिळाली की ती गरोदर होती. घरात आनंदाचे वातावरण झाले. सासू-सासरे ही आता तिचा सन्मान करू लागले.
ही कथा क्षमा च्या धैर्याची आहे. तिने तडजोडी केल्या, पण शेवटी स्वतःच्या आनंदासाठी लढली. तत्त्वज्ञानाने जगणे शक्य नाही, पण व्यवहारीकतेने आणि हिम्मतीने स्वप्न पूर्ण करणे शक्य आहे, हे तिने दाखवून दिले.
#शब्दसंख्या_३५०
#सोमवार_०४_०८_२०२५
©️®️ #सौअपर्णाजयेशकवडे

46 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

error: Content is protected !!